Gdy ograniczamy swoją przynależność tylko do wąskiej grupy ludzi (rasa, wiek, pozycja społeczna, kultura, religia), zamykamy się na całą gamę szerszych kontekstów. Pozbawiamy się różnorodności doznań, a to właśnie różnorodność tworzy świat kolorowym. Bo czyż dodanie importowanych rodzynek do krajowego sera nie sprawia, że podkreślasz tym samym jego smak?

Tak się składa, że ksenofobia bardzo blisko łączą się z monotonią życia, a brak tolerancji dla inność otwiera drzwi do kolejnych nieszczęść.

Twoja wewnętrzna dojrzałość

Ograniczając się do życia w świecie własnych ograniczeń, zapominamy o istnieniu drugiego człowieka. Filtrujemy świat przez własne doświadczenia, każdą sytuację odnosimy do swojego punktu widzenia i własnego systemu wartości.

Gdy odrzucasz punkt widzenia innych ludzi, dajesz sobie prawo do oceniania ich i skwapliwie z tego prawa korzystasz.

Przyjrzyj się skutkom braku tolerancji, zarówno na poziomie własnego otoczenia, jak i w kontekście konfliktów pomiędzy narodami czy wyznawcami różnych religii.

Tolerancja to wynik wewnętrznej dojrzałości. Jest efektem poczucia własnej wartości, otwartości i gotowości do czerpania z doświadczeń, wiedzy i kultury często odległych społeczności. Jest wyrazem uniwersalnej więzi z ludźmi, niezależnie od własnych doświadczeń czy chwilowych uwarunkowań.

 

Fundamentalne pytanie: Kim jestem?

Gdy swoją tożsamość, jako człowieka przynależnego do określonego środowiska, kultury i religii, uzupełnimy o tożsamośc globalną, uniwersalną, odpowiedź na to pytanie może być tylko jedna – Jestem człowiekiem.
I wtedy uświadomisz sobie, że twoje naczelne potrzeby są takie same, jak ludzi innych kultur. Bo, niezależnie od szerokości geograficznej, naczelne potrzeby każdego człowieka są takie same: poczucie bezpieczeństwa, miłość i szacunek.

Pojawienie się w świadomości tożsamości globalnej sprawia, że patrzymy na ludzi z odległych geograficznie kultur i na ich potrzeby tak, jak na dawno nie widzianych bliskich.

Podczas podróży po świecie, a odwiedziłam już 50 krajów, zawsze jestem ciekawa innych ludzi i ich życia. Chcę lepiej poznać ich sposób patrzenia i nazywania rzeczywistości, z dużą dozą tolerancji i zrozumienia akceptuję ich inność, kulturę, styl pracy. I tego samego oczekuję w zamian.

 

„Nie cierpię głupich ludzi”

Jeśli masz skłonność do wystawiania jednoznacznych ocen, zanim poznasz motywację, przyczyny, doświadczenia czy cele drugiej osoby, pomyśl, czy świat jest naprawdę tylko biało-czarny. Gdy tylko krytykujesz, bo nie potrafisz inaczej zareagować na niewygodną dla siebie sytuację, sprawdź, czy jesteś wówczas z siebie dumny. Zamiast zmierzyć się z czymś, co jest nowe, nieznane, zamiast skonfrontować odmienne stanowiska i dążyć do porozumienia, rozpoczynasz grę w cytat z „Dnia Świra”

 Moje jest mojsze niż twojsze.

Wybaczanie

A jeśli brak tolerancji przeradza się w niegasnący gniew? Zwłaszcza ten niewyrażony, zadawniony, wobec ludzi, którzy kiedyś wobec ciebie zawinili? Jak poradzić sobie z żalem przechowywanym latami, który potrafi przesłonić teraźniejszość?

Niektórzy chowają się za parawanem zadawnionych krzywd, tłumacząc nimi swoje życiowe niepowodzenia. To wygodne rozwiązanie. Ale o wiele bardziej skuteczne jest stanąć oko w oko z demonem. I wygrać dla siebie życie bez żalu i gniewu.

Jak pisze Colin C.Tipping, twórca metody Radykalnego Wybaczania

Archetyp ofiary zakorzenił się w nas głęboko i bardzo silnie oddziałuje na powszechną świadomość. Przez wieki odgrywaliśmy rolę ofiary w każdej dziedzinie życia, przekonując samych siebie, że świadomość ta jest podstawowym składnikiem ludzkiego losu.

Metoda Radykalnego Wybaczania odmienia życie, zmieniając perspektywę widzenia naszej przestrzeni życiowej.
Aby wybaczyć, wystarczy zauważyć swoje podobieństwo do osoby, którą osądzamy. Pogodzić się z niedoskonałością zarówno swoją, jak i tej osoby. Dążyć do doskonalenia siebie i widzieć w tej drugiej istotę, która każdego dnia także się doskonali. I poprzez swoje niedoskonałości spojrzeć na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

Umieć wybaczyć, tak naprawdę, z całego serca i na zawsze, to zastąpić żal wewnętrznym spokojem. To wyjście z roli ofiary i samodzielne zapanowanie nad swoim dalszym losem.

Kiedy wybaczysz, zmywasz plamy ze swojej przeszłości. Nie masz już żadnego usprawiedliwienia, że dobre i szczęśliwe życie jest dla ciebie nieosiągalne.

Zauważ, jak bardzo odwaga poznawania inności i tolerancja wobec innych powiększa twoją wolność osobistą.

g-32


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

14 + 12 =