Podświadomość to inteligencja, która nadzoruje labirynt wszystkich czynności biochemicznych. Jednocześnie jest miejscem, w którym zgromadzone są wszystkie przyzwyczajenia dotyczące sfery fizycznej i mentalnej.
To wszystko, niczym megasystem bioinformacyjny, obsługuje nie tylko program operacyjny, ale i wszelkie dodatkowe pakiety oprogramowania, co wymaga niewyobrażalnej, nieosiągalnej dla świadomości liczby równocześnie podejmowanych działań na sekundę.
Ucząc się, nabieramy nawyków w wykonywanej czynności. Osiągając mistrzostwo w danej dziedzinie (bez względu na to, czy jest to nauka języka, nauka chodzenia, umiejętność prowadzenia samochodu czy gry na instrumencie muzycznym), osiągamy poziom zwany kompetencją nieświadomą — stan, w którym potrafimy wykonywać określone czynności z łatwością, niemalże bez zastanowienia, naturalnie, automatycznie.
Nieświadoma kompetencja
Powielając określone zachowania w sferach związanych z funkcjonowaniem i egzystencją, stan kompetencji nieświadomej możemy nazwać przyzwyczajeniem – jest to stan, kiedy powtarzając daną czynność, osiągamy poziom, w którym wykonujemy ją perfekcyjnie, nie musząc jednocześnie koncentrować na niej świadomie uwagi.
Dotyczy to nie tylko działań, sfery fizycznej, ale również sfery myśli. Regularnie wybierając określone myśli, odtwarzając te same obrazy, stany emocjonalne i scenariusze czynimy myślenie nawykiem, a ten z czasem zmienia się w przekonanie i determinuje określone, utarte reakcje i zachowania — stany fizyczne.
Podstawowe cechy podświadomości
- Nie zna pojęcia czasu ani miary przestrzeni — jest poza czasem i poza fizyczną odległością.
- Odtwarza i realizuje komendy — zadania wyznaczone wystarczająco wyraźnie przez umysł świadomy.
- Lubi rytuały, kojarzy powtarzające się zjawiska.
- Nie zna ograniczeń, wszystko pojmuje jako realne i możliwe.
- Przemawia językiem intuicji.
- Przyjmuje fakty bezkrytycznie.
- Jest twórcza, kreatywna.
- Myśli obrazami, kojarzy je ze słowami i dopisuje znaczenie.
- Odczytuje mowę ciała, rzeczywistość.
- Zbiera informacje o świecie zewnętrznym poza świadomością.
- Porozumiewa się z otoczeniem bez udziału świadomości.
- Postrzega szczegóły, detale i łączy je w całość.
- Kreuje obrazy, działa poprzez wyobraźnię.
- Projektuje skojarzenia dopasowane do nabytych przekonań.
- Steruje wewnętrznymi procesami ciała, w tym odczuciami i reakcjami fizjologicznymi.
- Podsuwa odpowiedzi.
- Kieruje naszą uwagę na potencjalne szanse lub zagrożenia.
- Współgra z nadświadomością.
- Działa na zasadzie kompasu dbającego o zachowanie homeostazy, równowagi, zgodności między misją duchową, samooceną i nabytymi programami.
- Wpływa na stan emocjonalny, mentalność, nastawienie w stosunku do rzeczywistości.
Podświadomość nie zna pojęcia czasu
Dla podświadomości zawsze istnieje tu i teraz — chwila obecna. Przyszłość jest tym, co się jeszcze nie wydarzyło, a więc nie istnieje. Przeszłość oznacza to, co już przeminęło.
O ile to, co już nastąpiło, wciąż może mieć moc, tak jakby istniało nadal (jeśli bezustannie przetwarzamy w umyśle te same obrazy, przeżywamy na nowo związane z przeszłymi wydarzeniami stany emocjonalne), to to, co lokujemy w przyszłości, jest dla umysłu podświadomego abstrakcyjne i niepojęte.
Niezależnie od sposobu, jaki wybierzemy, pracując nad przeprogramowaniem podświadomości (afirmacje, wizualizacje, mapy marzeń), pamiętajmy o tym, żeby formułować swoje cele w czasie teraźniejszym, a nie przyszłym. Dlatego tak ważne jest, by podczas programowania podświadomości posługiwać się afirmacjami w czasie: teraźniejszym (sugestie, afirmacje właściwe, uwalniające, akceptujące, wybaczające) i przeszłym (wybaczanie, uwalnianie, akceptacja).
Nie stosujemy czasu przyszłego — każdy cel formułujemy tak, jakby istniał już w tym momencie.
Zaklinanie podświadomości
Podświadomość nie zna pojęcia miary, odległości — ta ostatnia istnieje w świecie fizycznym i świadomości. Podświadomie myśląc o miejscu, już w nim jesteśmy, nie pokonujemy faktycznej drogi, jaką musimy przebyć w rzeczywistości.
Podświadomość lubi rytuały. Cechą podświadomego umysłu jest łatwość wprowadzania w trans poprzez powtarzające się czynności, rytmy, przy wykorzystaniu symboli, działanie światła, koloru.
Zaklinanie podświadomości to umiejętność wprowadzania w stan autohipnotyczny. Zaszczepianie nowych sugestii i ich kotwiczenie w podświadomości umożliwia proces tworzenia skojarzeń z czynnościami powtarzanymi lub symbolami.
Podświadomie jesteśmy bardziej otwarci na nowe sugestie w hipnotyzującym, „nastrojowym” otoczeniu, różnym od tego kojarzonego z codziennymi nawykami i przyzwyczajeniami.
Dzięki muzyce, kolorom, światłom, symbolom (płomień, woda) wyciszamy świadomość, obniżając częstotliwość fal umysłu.
Pełna treść tego i pozostałych artykułów zarezerwowana jest dla Abonentów grajWysoko.pl.Zaloguj się na górze strony lub zarejestruj do bezpłatnego abonamentu,
aby mieć dostęp do dalszej treści artykułu oraz pełnej Bazy Wiedzy.
Powiązane artykuły:
